DOKK / manpages / debian 10 / manpages-pl / eject.1.pl
EJECT(1) Polecenia użytkownika EJECT(1)

eject - wysuwanie wyjmowalnego nośnika

eject -h
eject [-vnrsfmqp] [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -d
eject [-vn] -a on|off|1|0 [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -c slot [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -i on|off|1|0 [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -t [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -T [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -x <prędkość> [<nazwa-urządzenia>]
eject [-vn] -X [<nazwa-urządzenia>]
eject -V

Eject umożliwia programowe wysuwanie nośnika w napędach, które na to pozwalają (zwykle CD-ROM, stacje dyskietek, napędy taśmowe, dyski JAZ i ZIP). Tym programem możesz również: kontrolować czytniki CD-ROM wyposażone w zmieniacz płyt, ustawiać prędkość napędu CD-ROM, automatycznie wysuwać nośnik (funkcja dostępna tylko w niektórych napędach) oraz chować tackę w napędach CD-ROM.

Wyrzucone zostanie urządzenie <nazwa-urządzenia>. Nazwą może być plik urządzenia lub punkt montowania. Może być podana pełna ścieżka, ale można też pominąć początkowe "/dev", "/media" lub "/mnt". Jeśli nie zostanie podane żadne urządzenie, to zostanie użyta domyślna nazwa "cdrom".

Istnieją cztery różne metody na wyrzucanie nośnika, przeznaczone do różnego rodzaju urządzeń (CD-ROM, urządzenia SCSI, stacje dyskietek i napędy taśmowe). Domyślnie eject próbuje skorzystać po kolei z wszystkich metod.

Urządzenie zostanie odmontowane, jeśli w momencie uruchomienia ejecta było podmontowane.

Ta opcja spowoduje, że eject wyświetli krótki opis swoich opcji.

Eject uruchomiony z tą opcją będzie wyświetlał więcej informacji na temat wykonywanych operacji.

Ta opcja powoduje wyświetlenie domyślnej nazwy urządzenia.

Ta opcja kontroluje tryb automatycznego wysuwania obsługiwany przez niektóre urządzenia. Jeśli jest włączony, to napęd automatycznie wysunie nośnik, gdy urządzenie zostanie zamknięte.

Przy pomocy tej opcji można wybrać płytę w napędzie ATAPI/IDE CD-ROM wyposażonym w zmieniacz płyt. Wymagana jest wersja 2.0 (lub wyższa) Linuksa. Napęd nie może być w użyciu (nie może być zamontowany ani też nie może być odtwarzana muzyka z płyty audio). Proszę zauważyć, że do pierwszej płyty trzeba się odwoływać przez numer 0, a nie 1.

Opcja odpowiada za blokowanie sprzętowego przycisku wysuwania. Jeśli jest włączona, to dysk nie zostanie wysunięty po naciśnięciu przycisku. Jest to przydatne podczas przenoszenia laptopa w torbie lub walizce w celu zapobieżenia samoczynnemu wysunięciu płyty po przypadkowym naciśnięciu przycisku.

Ta opcja powoduje wysłanie do napędu CD-ROM polecenia wsunięcia tacki. Nie wszystkie urządzenia mają taką możliwość.

Ta opcja powoduje wysłanie do napędu CD-ROM polecenia wsunięcia tacki, jeśli jest otwarta, i jej wysunięcia, jeśli jest zamknięta. Nie wszystkie urządzenia mają taką możliwość.

Ta opcja próbuje ustawić prędkość napędu CD. Parametr "prędkość" określa pożądaną prędkość (np. 8 jeśli chcesz uzyskać prędkość 8X). Jeśli ma wartość 0, to zostanie wybrana maksymalna możliwa. Nie wszystkie urządzenia potrafią zmieniać prędkość. Można podawać wyłącznie prędkości, które obsługuje dany napęd. Przy każdej zmianie nośnika ustawienie prędkości jest zapominane. Ta opcja może być używana samodzielnie, bądź też w połączeniu z opcjami -t i -c.

Opcja ta powoduje sprawdzanie dostępnych prędkości napędu CD-ROM. Na wyjściu pojawia się lista prędkości, które można przekazać w argumencie opcji -x. Działa to tylko z Linuksem 2.6.13 lub wyższym; w poprzednich wersjach zostanie wyświetlona tylko maksymalna prędkość. Proszę także zauważyć, że niektóre dyski mogą niepoprawnie raportować prędkość, więc ta opcja nie będzie w takim przypadku działać.

Ta opcja powoduje wyświetlenie nazwy wybranego urządzenia. Nie są podejmowane inne akcje.

Ta opcja powoduje próbę wysunięcia nośnika przy pomocy komendy "eject" CDROM.

Ta opcja powoduje próbę wysunięcia nośnika przy pomocy komend SCSI.

Ta opcja powoduje próbę wysunięcia nośnika przy pomocy komendy "eject" stacji dyskietek.

Ta opcja powoduje próbę wysunięcia nośnika przy pomocy komend napędu taśmowego.

Ta opcja pozwala na użycie /proc/mounts zamiast /etc/mtab. Dodaje także opcję -n do wywołania umount(1).

Opcja umożliwia wysunięcie urządzeń, których sterowniki automatycznie montują usuwalne dyski i dlatego zawsze są zamontowane (patrz mount(1)). Opcja zabrania programowi eject odmontowywania urządzenia, nawet jeśli jest pliki /etc/mtab lub /proc/mounts wskazują, że jest zamontowane.

Ta opcja powoduje wyświetlenie numeru wersji i zakończenie programu.

Wszystkie opcje mają swoje dłuższe odpowiedniki. Można podawać tylko część nazwy tak długo, jak jest ona jednoznaczna.

-h --help
-v --verbose
-d --default
-a --auto
-c --changerslot
-t --trayclose
-T --traytoggle
-x --cdspeed
-X --listspeed
-n --noop
-r --cdrom
-s --scsi
-f --floppy
-q --tape
-V --version
-p --proc
-m --no-unmount

Wysunięcie nośnika z domyślnego urządzenia:

eject

Wysunięcie nośnika z urządzenia o nazwie (lub podmontownego jako) cdrom:

eject cdrom

Wysunięcie nośnika, podając nazwę urządzenia:

eject /dev/cdrom

Wysunięcie nośnika, podając punkt montowania:

eject /mnt/cdrom/

Wysunięcie nośnika z czwartego urządzenia IDE:

eject hdd

... lub z pierwszego urządzenia SCSI:

eject sda

Wysunięcie nośnika, podając nazwę partycji SCSI (np. dla stacji ZIP):

eject sda4

Wybranie piątej płyty w wielodyskowym czytniku CD:

eject -v -c4 /dev/cdrom

Włącza tryb automatycznego wyrzucania w napędzie CD-ROM SoundBlaster:

eject -a on /dev/sbpcd

Eject zwraca 0, jeśli operacja się powiodła, lub 1 w przeciwnym przypadku (lub popełniono błąd w składni polecenia)

Eject działa tylko z urządzeniami które obsługują co najmniej jedną z czterech metod wysuwania. W tej grupie zawiera się większość napędów CD-ROM (IDE, SCSI i inne), niektóre napędy taśmowe SCSI, napędy JAZ i ZIP (podłączane do portu równoległego, wersje SCSI i IDE) oraz stacje LS120. Użytkownicy raportowali także powodzenie ze stacjami dyskietek na komputerach Sun SPARC i Apple Macintosh. Jeśli eject nie działa, to jest to najprawdopodobniej ograniczenie sterownika w jądrze systemu, a nie ejecta jako takiego.

Opcje -r, -s, -f i -q pozwalają na wybór metody używanej do wysunięcia nośnika. Można podać więcej niż jedną opcję. Jeśli nie zostanie podana żadna z nich, to eject spróbuje wszystkich czterech (co w większości przypadków daje zadowalające rezultaty).

Eject może nie być w stanie wykryć, czy urządzenie jest zamontowane (np. jeśli ma ono kilka nazw). Jeśli nazwa urządzenia jest dowiązaniem symbolicznym, to eject podąży za nim i użyje urządzenia, na które ono wskazuje.

Jeśli eject stwierdzi, że urządzenie może mieć kilka partycji, to spróbuje odmontować wszystkie zamontowane partycje przed wysunięciem. Jeśli odmontowanie się nie powiedzie, to program nie będzie próbować wysuwać nośnika.

Można wysuwać płyty audio. Niektóre napędy CD-ROM nie pozwalają na wysunięcie tacki, gdy w napędzie nie ma płyty. Niektóre urządzenia nie obsługują komendy wciągnięcia tacki.

Jeśli uaktywniony został tryb automatycznego wysuwania, to zawsze po wykonaniu tej komendy nastąpi wysunięcie nośnika. Nie wszystkie sterowniki CD-ROM w jądrze Linuksa wspierają ten tryb. Nie ma sposobu na wykrycie, czy tryb automatycznego wysuwania jest aktywny, czy nie.

Do uzyskania dostępu do plików urządzeń potrzebne są odpowiednie uprawnienia. Należy uruchomić ejecta jako root (lub ustawić setuid root), żeby wysuwać niektóre urządzenia (np. SCSI).

Oto opis heurystyki używanej do znalezienia urządzenia: jeśli podana nazwa kończy się ukośnikiem, to zostanie on usunięty (w ten sposób radzimy sobie z nazwami wygenerowanymi przez uzupełnianie nazw plików w powłoce). Jeśli pierwszym znakiem nazwy jest "." lub "/", to nazwa zostanie wzięta za urządzenie lub punkt podmontowania. Jeśli to się nie uda, to eject szukając działającego urządzenia będzie próbował dodać na początku nazwy następujące ciągi znaków: "/dev/", "/media/", "/mnt/", "/dev/cdroms", "/dev/rdsk/", "/dev/dsk/" oraz "./". Program sprawdza /etc/mtab w celu wykrycia zamontowanych urządzeń. Jeśli to zawiedzie, to sprawdzi także /etc/fstab w poszukiwaniu punktów montowania obecnie odmontowanych urządzeń.

Zalecane jest utworzenie symbolicznych dowiązań, takich jak /dev/cdrom, czy /dev/zip. Dzięki nim eject będzie odwoływać się do odpowiednich urządzeń poprzez łatwe do zapamiętania nazwy.

Aby oszczędzić sobie trochę pisania można stworzyć w powłoce alias dla ejecta wywołujący go z odpowiednimi opcjami.

Eject został napisany przez Jeffa Trantera <tranter@pobox.com> i jest udostępniony na warunkach GNU General Public License. Więcej szczegółów można znaleźć w pliku COPYING i w uwagach w kodzie źródłowym.

Opcja -x została dodana przez Nobuyuki Tsuchimurę (tutimura@nn.iij4u.or.jp), z podziękowaniami dla Rolanda Krivanka (krivanek@fmph.uniba.sk) i jego programu cdrom_speed.

Opcja -T została dodana przez Sybrena Stuvela (sybren@thirdtower.com), z podziękowaniami dla Benjamina Schwenka (benjaminschwenk@yahoo.de).

Opcję -X dodał Eric Piel (Eric.Piel@tremplin-utc.net).

mount(2), umount(2), mount(8), umount(8)
/usr/src/linux/Documentation/cdrom/

Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Przemek Borys (PTM) <pborys@dione.ids.pl>, Bartosz Jakubski (PTM) <B.Jakubski@supernet.com.pl> i Robert Luberda <robert@debian.org>.

Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją 2.1.5+deb1+cvs20081104 oryginału.

12 maja 2005 Linux