grep, egrep, fgrep, rgrep - wypisuje wiersze pasujące do
wzorca
grep [OPCJE] WZORZEC [PLIK...]
grep [OPCJE] [-e WZORZEC | -f PLIK]
[PLIK...]
Program grep przeszukuje wskazane PLIKI
wejściowe (lub standardowe wejście, jeśli nie podano
żadnych lub podano nazwę pliku pojedynczy minus (-)
jako nazwę pliku) szukając wierszy zawierających
coś pasującego do podanego WZORCA. Domyślnie,
grep wypisuje pasujące wiersze.
Dodatkowo, dostępne są trzy programy wariantowe
egrep, fgrep i rgrep. Program egrep jest
odpowiednikiem grep -E, fgrep jest tym samym, co
grep -F, a rgrep odpowiada grep -r.
Bezpośrednie wywołanie egrep lub fgrep jest
przestarzałe, ale jest zapewnione w celu zachowania zgodności
ze starszymi programami.
- --help
- Wypisuje krótkie podsumowanie poniższych opcji oraz adres do
przesyłania informacji o błędach, po czym
wychodzi.
- -V, --version
- Wypisuje numer wersji grepa na standardowe wyjście.
Ów numer wersji powinno się dołączać do
wszystkich zgłoszeń błędów (patrz
niżej).
Wybór dopasowań
- -E,
--extended-regexp
- Interpretuje WZORZEC jako rozszerzone wyrażenie regularne -
ERE, patrz niżej (-E jest określone normą
POSIX).
- -F,
--fixed-strings
- Interpretuje WZORZEC jako listę ciągów (a nie
wyrażeń regularnych) umieszczonych po jednym w każdym
wierszu, z których dowolny ma zostać dopasowany (-F
jest określone normą POSIX).
- -G,
--basic-regexp
- Interpretuje WZORZEC jako podstawowe wyrażenie regularna -
BRE, patrz niżej. Jest to zachowanie domyślne.
- -P,
--perl-regexp
- Interpretuje WZORZEC jako wyrażenie regularne Perla - PCRE,
patrz niżej. Jest to opcja wysoce eksperymentalna i grep -P
może ostrzegać o jeszcze niewdrożonych
funkcjach.
- -e WZORZEC,
--regexp=WZORZEC
- Używa WZORCA jako wzorca. Może to zostać
użyte do podania wielu wzorców lub do chronienia
wzorców rozpoczynających się minusem: -
(-e jest określone normą POSIX).
- -f PLIK,
--file=PLIK
- Pobiera wzorce z PLIKU, po jednym z każdego wiersza. Plik
pusty zawiera zero wzorców, nie pasując do niczego
(-f jest określone normą POSIX).
- -i,
--ignore-case
- Ignoruje rozróżnianie wielkości znaków,
zarówno we WZORCU, jak i w plikach wejściowych
(-i jest określone normą POSIX).
- -v,
--invert-match
- Odwraca sens dopasowania, wybierając linie niepasujące
(-v jest określone normą POSIX).
- -w,
--word-regexp
- Wybiera tylko te wiersze, w których dopasowane wzorce tworzą
całe słowa. Przeprowadzany test polega na tym, że
dopasowany podłańcuch musi albo znajdować się
na początku wiersza, albo być poprzedzony znakiem
nietworzącym słowa. Podobnie, musi albo znajdować
się na końcu wiersza, albo musi następować po
nim znak nietworzący słowa. Znakami tworzącymi
słowa są litery, cyfry i znak podkreślenia.
- -x,
--line-regexp
- Wybiera tylko te dopasowania, które dokładnie pasują
do całego wiersza. Opcja ta ma ten sam skutek, jak ujęcie
całego wyrażenia między znaki ^ i $
(-x jest określone normą POSIX).
- -y
- Przestarzały synonim -i.
- -c, --count
- Wyłącza normalne wyjście, zamiast niego, dla
każdego pliku wejściowego, wypisuje liczbę
pasujących wierszy. Z opcją -v, --invert-match
(patrz niżej), liczy wiersze niepasujące (-c jest
określone normą POSIX).
- --color[=KIEDY],
--colour[=KIEDY]
- Otacza pasujące (niepuste) łańcuchy, pasujące
wiersze, wiersze kontekstu, nazwy plików, numery wierszy, offset
bajtowy oraz separatory (dla pól i grup w wierszach kontekstu)
znakami odpowiadającymi za wyświetlanie kolorów w
terminalu. Kolory są zdefiniowane przez zmienną
środowiskową GREP_COLORS. Przestarzała zmienna
środowiskowa GREP_COLOR jest wciąż
obsługiwana, ale jej ustawienia nie mają
pierwszeństwa. Parametr KIEDY może przyjmować
wartości: never, always i auto.
- -L,
--files-without-match
- Wyłącza normalne wyjście, zamiast niego wypisuje
nazwę każdego pliku, z którego normalnie nie wypisano
by żadnego wyniku. Przeszukiwanie zakończy się na
pierwszym pasującym wyniku.
- -l,
--files-with-matches
- Wyłącza normalne wyjście, zamiast niego wypisuje
nazwę każdego pliku, z którego wypisano by
jakieś wyjście. Przeszukiwanie zakończy się na
pierwszym pasującym wyniku (-l jest określone
normą POSIX).
- -m LICZBA,
--max-count=LICZBA
- Zatrzymuje odczytywanie pliku po LICZBIE pasujących wierszy.
Jeśli wejście jest standardowym wejściem ze
zwykłego pliku, a LICZBA pasujących wierszy jest
wyjściem, grep upewnia się przed zakończeniem
działania, że standardowe wejście jest ustawione
zaraz za ostatnim pasującym wierszem, niezależnie od
obecności końcowych wierszy kontekstu. Umożliwia to
wywołującemu procesowi wznowienie wyszukiwania. Jeśli
grep zatrzyma się po LICZBIE pasujących
wierszy, nie wyświetla końcowych wierszy kontekstu.
Jeżeli podano także opcję -c lub
--count, grep nie wyświetla liczby większej
niż LICZBA. Jeśli podano również
opcję -v lub --invert-match, to grep
zatrzymuje wyświetlanie po wypisaniu LICZBY
niepasujących wierszy.
- -o,
--only-matching
- Wyświetla tylko pasujące (niepuste) części
pasującego wiersza, każda w osobnym wierszu.
- -q, --quiet,
--silent
- Po cichu, nie wyświetla niczego na standardowe wyjście.
Przeszukiwanie zakończy się na pierwszym pasującym
wierszu ze statusem zero, nawet jeśli wykryto błąd.
Patrz również opcje -s lub --no-messages
(-q jest określone normą POSIX).
- -s,
--no-messages
- Wyłącza komunikaty błędów o plikach
nieistniejących lub nie do odczytania. Uwaga o
przenośności: w przeciwieństwie do GNU grep,
siódme wydanie uniksowego grepa nie jest zgodne z
normą POSIX, ponieważ brakuje mu opcji -q, a opcja
-s zachowuje się jak -q z GNU grep.
Przenośne skrypty powłoki powinny unikać
zarówno -q jak i -s i zamiast tego
przekierowywać wyjście do /dev/null (-s jest
określone normą POSIX).
- -b,
--byte-offset
- Wypisuje przed każdym wierszem wyjścia jego, liczony od 0,
offset bajtowy w pliku wejściowym. Jeśli użyto opcji
-o (--only-matching), wyświetla offset samej
pasującej części.
- -H,
--with-filename
- Wyświetla nazwę pliku dla każdego dopasowania. Jest
to domyślne ustawienia, jeśli jest więcej niż
jeden plik do przeszukania.
- -h,
--no-filename
- Odwołuje poprzedzanie wyjścia nazwami plików. Jest to
ustawienie domyślne, jeśli jest tylko jeden plik (lub
standardowe wejście) do przeszukania.
- --label=ETYKIETA
- Wyświetla wejście, które w rzeczywistości
pochodzi ze standardowego wejścia, jako wejście
pochodzące z pliku ETYKIETA. Jest to szczególnie
przydatne w implementacji narzędzi takich jak zgrep np.
gzip -cd foo.gz | grep --label=foo -H coś. Patrz
też: opcja -H.
- -n,
--line-number
- Poprzedza każdy wiersz wyjścia, liczonym od 1, numerem
wiersza z pliku wejściowego (-n jest określone przez
normą POSIX).
- -T,
--initial-tab
- Upewnia się, że pierwszy znak wiersza zawartości
zależy od tabulacji, dzięki czemu wyrównanie
tabulacji wygląda normalnie. Jest to użyteczne z opcjami,
które poprzedzają swoje wyjście jakąś
zawartością: -H, -n i -b. Aby
zwiększyć prawdopodobieństwo, że wiersze z
danego pliku będą się zaczynać w tej samej
kolumnie, numer wiersza i offset bajtowy (jeśli jest obecny)
zostanie wyświetlony z najmniejszą szerokością
pola.
- -u,
--unix-byte-offsets
- Wyświetla offsety bajtowe w stylu uniksowym.
Przełącznik ten powoduje, że grep
wyświetla offsety bajtowe tak, jakby był plikiem tekstowym
typu uniksowego tzn. bez znaków CR (powrót karetki). Da to
rezultaty identyczne jak uruchomienie grepa na systemie uniksowym.
Opcja ta nie wywołuje żadnego efektu, chyba że
użyto także opcji -b oraz nic nie zmienia na
platformach innych niż MS-DOS i MS Windows.
- -Z, --null
- Zamiast znaku, który normalnie występuje po nazwie pliku,
wypisuje bajt zerowy (ASCII NUL). Na przykład, grep
-lZ wypisuje po nazwie pliku bajt zerowy, zamiast, jak zwykle, znak
nowego wiersza. Opcja ta powoduje, że wyjście jest
jednoznaczne, nawet przy nazwach plików zawierających
niecodzienne znaki, jak znak nowego wiersza. Może być
wykorzystywana z poleceniami typu: find -print0, perl -0,
sort -z i xargs -0, umożliwiając przetwarzanie
plików o dowolnych nazwach, nawet zawierających znaki nowego
wiersza.
- -A LICZBA,
--after-context=LICZBA
- Wyświetla LICZBĘ wierszy z kontekstem,
następujących po dopasowanych wierszach. Pomiędzy
ciągłymi grupami dopasowań umieszczany jest wiersz
zawierający separator grupy (--). Nie działa z
opcją -o lub --only-matching, wyświetlane jest
wówczas również ostrzeżenie.
- -B LICZBA,
--before-context=LICZBA
- Wyświetla LICZBĘ wierszy z kontekstem,
poprzedzających dopasowane wiersze. Pomiędzy
ciągłymi grupami dopasowań umieszczany jest wiersz
zawierający separator grupy (--). Nie działa z
opcją -o lub --only-matching, wyświetlane jest
wówczas również ostrzeżenie.
- -C LICZBA,
-LICZBA, --context=LICZBA
- Wyświetla LICZBĘ wierszy z kontekstem.
Pomiędzy ciągłymi grupami dopasowań
umieszczany jest wiersz zawierający separator grupy (--).
Nie działa z opcją -o lub --only-matching,
wyświetlane jest wówczas również
ostrzeżenie.
Wybór plików i katalogów
- -a, --text
- Przetwarza plik binarny tak, jakby był on plikiem tekstowym; jest
to odpowiednik opcji --binary-files=text.
- --binary-files=TYP
- Jeśli pierwszych kilka bajtów pliku wskazuje, że
zawiera on dane binarne, to zakładane jest, że jest to plik
danego TYPU. Domyślnym TYPEM jest binarny
binary, a grep normalnie albo wypisuje jednowierszowy
komunikat mówiący o dopasowaniu pliku binarnego, albo nie
wypisuje komunikatu, jeśli nie znaleziono dopasowania.
Jeżeli TYPEM jest without-match (bez dopasowania), to
grep zakłada, że ten plik binarny nie pasuje; jest to
równoważne działaniu opcji -I. Jeśli
TYPEM jest text, to grep przetwarza plik binarny tak,
jakby był on tekstowy; jest to równoważne opcji
-a. Ostrzeżenie: Może się
zdarzyć, że wypisane przez grep --binary-files=text
śmieci binarne dadzą przykre skutki uboczne, jeżeli
wyjściem będzie terminal, a jego sterownik zinterpretuje
niektóre z nich jako swoje polecenia.
- -D
DZIAŁANIE, --devices=DZIAŁANIE
- Jeśli plik wejściowy jest urządzeniem, FIFO lub
gniazdem, używa DZIAŁANIA do przetworzenia go.
Domyślnym DZIAŁANIEM jest read, co znaczy,
że urządzenia są odczytywane dokładnie tak
samo, jak gdyby były zwykłymi plikami. Jeśli
wartością DZIAŁANIA jest skip, to
urządzenia są po cichu pomijane.
- -d
DZIAŁANIE, --directories=DZIAŁANIE
- Jeśli plik wejściowy jest katalogiem, używa
DZIAŁANIA do przetworzenia go. Domyślnym
DZIAŁANIEM jest read, tzn. odczytywanie
katalogów dokładnie tak samo, jak gdyby były
zwykłymi plikami. Jeśli wartością
DZIAŁANIA jest skip, to urządzenia są
po cichu pomijane. Jeśli DZIAŁANIEM jest
recurse, odczytywane są rekurencyjnie wszystkie pliki w
danym katalogu, podążając za dowiązaniami
symbolicznymi wyłącznie wtedy, gdy zostały podane w
wierszu polecenia. Jest to równoważne podaniu opcji
-r.
- --exclude=WZORZEC
- Pomija pliki, których nazwy pasują do wzorca WZORZEC
(używając maski; taki wzorzec nazywany jest tradycyjnie
"glob"). Wzorzec nazwy pliku może używać
*, ?, oraz [...] jako masek i \ aby
zacytować symbol lub znak odwrotnego ukośnika.
- --exclude-from=PLIK
- Pomija pliki, których nazwa pasuje do któregoś ze
wzorców odczytanego z PLIKU (używając masek,
opisanych w opcji -exclude).
- --exclude-dir=KATALOG
- Pomija katalogi pasujące do wzorca KATALOG z wyszukiwania
rekursywnego.
- -I
- Przetwarza plik binarny tak, jakby nie zawierał pasujących
danych, jest to równoważne opcji
--binary-files=without-match.
- --include=WZORZEC
- Przeszukuje jedynie pliki, których nazwy pasują do
WZORCA (używając masek opisanych w opcji
--exclude).
- -r,
--recursive
- Czyta rekurencyjnie wszystkie pliki pod każdym katalogiem,
podążając za dowiązaniami symbolicznymi tylko
jeśli zostały podane w wierszu polecenia. Jest to
równoważne opcji -d recurse.
- -R,
--dereference-recursive
- Czyta rekurencyjnie wszystkie pliki pod każdym katalogiem.
Podąża za każdym dowiązaniem symbolicznym, w
odróżnieniu od -r.
- --line-buffered
- Używa buforowania wierszy wyjścia. Użycie tej opcji
może spowodować niższą
wydajność.
- -U, --binary
- Traktuje plik(i) jako binarne. Domyślnie, w MD-DOS-ie i MS Windows,
grep zgaduje typ pliku analizując zawartość
pierwszych 32 kB odczytanych z pliku. Jeśli zdecyduje, że
plik jest tekstowy, usuwa znaki CR (powrót karetki) z oryginalnej
zawartości pliku (po to żeby wyrażenia regularne z
^ i $ działały poprawnie). Podanie -U
wyłącza tę analizę powodując, że
wszystkie pliki są odczytywane i przekazywane mechanizmowi
dopasowującemu dosłownie; jeśli plik jest plikiem
tekstowym z parami CR/LF na końcu wierszy, spowoduje to, że
niektóre wyrażenia regularne nie zadziałają.
Opcja ta nie działa na platformach innych niż MS-DOS i MS
Windows.
- -z,
--null-data
- Traktuje wejście jako zestaw wierszy zakończonych bajtem
zerowym (znak ASCII NUL) zamiast znakiem końca wiersza.
Podobnie jak opcje -Z lub --null, ta opcja może
być używana z programami takimi jak sort -z,
aby przetworzyć nazwy plików o dowolnych nazwach.
Wyrażenie regularne to wzorzec opisujący
zbiór łańcuchów. Wyrażenia regularne
są budowane analogicznie do wyrażeń arytmetycznych,
przez zastosowanie do połączenia mniejszych
wyrażeń, rozmaitych operatorów.
Program grep rozumie trzy różne wersje
składni wyrażeń regularnych:
"podstawową" (BRE), "rozszerzoną" (ERE) i
"perlową" (PRCE). W GNU grep nie ma
różnicy w funkcjonalności pomiędzy
składniami podstawową i rozszerzoną. W innych
implementacjach, podstawowe wyrażenia regularne są
uboższe. Poniższy opis stosuje się do rozszerzonych
wyrażeń regularnych, różnice w stosunku do
wyrażeń podstawowych podsumowano na końcu.
Wyrażenia regularne Perla, udokumentowane w podręcznikach
systemowych pcresyntax(3) i pcrepattern(3), mają więcej
funkcji lecz działają tylko jeśli w systemie jest
dostępne pcre.
Podstawowymi "cegiełkami" są
wyrażenia regularne pasujące do pojedynczego znaku.
Większość znaków, w tym wszystkie litery i cyfry
są wyrażeniami regularnymi pasującymi do samych siebie.
Każdy metaznak mający specjalne znaczenie może
być zacytowany przez poprzedzenie go odwrotnym ukośnikiem.
Kropka . pasuje do każdego pojedynczego znaku.
Wyrażenie klamrowe jest listą znaków
zawartych pomiędzy [ a ]. Pasuje do każdego
pojedynczego znaku na tej liście, a jeśli pierwszy znak z
listy jest daszkiem ^, to wyrażenie pasuje do każdego
pojedynczego znaku nie znajdującego się na
liście. Na przykład, wyrażenie regularne
[0123456789] pasuje do każdej cyfry.
W obrębie wyrażenia klamrowego, wyrażenie
zakresowe składa się z dwóch znaków
rozdzielonych minusem. Pasuje do pojedynczego znaku, który
mieści się między tymi dwoma znakami,
łącznie z nimi, używając ustawień
językowych (locale) określających
kolejność i zestaw znaków. Na przykład, w
domyślnych ustawieniach locale C, [a-d] jest odpowiednikiem
[abcd]. Wiele ustawień regionalnych sortuje znaki w
kolejności słownikowej, i [a-d] nie jest wtedy z
reguły odpowiednikiem [abcd], może być na
przykład równoważne [aBbCcDd] (dla języka
polskiego: [aąbcćd] - tłum.). Aby uzyskać
tradycyjną interpretację wyrażeń zakresowych,
można użyć locale C, przypisując zmiennej
środowiskowej LC_ALL wartość C.
Istnieją predefiniowane, nazwane klasy znakowe,
których można używać wewnątrz
wyrażeń klamrowych. Posiadają opisowe nazwy w
języku angielskim i są to: [:alnum:] (litery i cyfry),
[:alpha:] (litery), [:cntrl:] (znaki kontrolne),
[:digit:] (cyfry), [:graph:] ([:alnum:] i [:punct:]),
[:lower:] (małe litery), [:print:] ([:graph:] i
spacja), [:punct:] (znaki przestankowe), [:space:]
(białe znaki), [:upper:] (duże litery) i
[:xdigit:] (znaki szesnastkowe). Na przykład
[[:alnum:]] zawiera zestaw liter i cyfr zależnych od
aktualnych ustawień językowych. W ustawieniach locale C i
kodowaniu znaków ASCII, jest to odpowiednik [0-9A-Za-z].
Proszę zauważyć, że nawiasy kwadratowe w nazwach
klas są częścią nazw symbolicznych i
muszą być umieszczone dodatkowo, oprócz pary
nawiasów ograniczającej samą listę.
Większość metaznaków traci swoje
szczególne znaczenie wewnątrz wyrażeń
klamrowych. Aby umieścić tam dosłowny znak ],
należy go umieścić jako pierwszy. Podobnie,
dosłowny ^, może się znaleźć
gdziekolwiek poza pierwszym miejscem. W końcu, dosłowny
- musi się znaleźć na końcu.
Znak daszka ^ i dolara $ są metaznakami,
które pasują odpowiednio do łańcucha pustego na
początku i końcu wiersza.
Symbole \< i \> oznaczają pusty
łańcuch odpowiednio na początku i końcu
słowa. Symbol \b pasuje do pustego łańcucha na
krawędzi słowa, zaś \B pasuje do ciągu
pustego zakładając, że nie jest na
krawędzi słowa. Symbol \w jest synonimem
[_[:alnum:]], z kolei \W jest synonimem
[^_[:alnum:]].
Po wyrażeniach regularnych mogą się
znajdować jeden lub kilka operatorów powtórzenia:
- ?
- Poprzedzający element jest opcjonalny i dopasowany co
najwyżej jeden raz.
- *
- Poprzedzający element będzie dopasowany zero lub
więcej razy.
- +
- Poprzedzający element będzie dopasowany jeden lub
więcej razy.
- {n}
- Poprzedzający element pasuje dokładnie n razy.
- {n,}
- Poprzedzający element pasuje n lub więcej razy.
- {,m}
- Poprzedzający element pasuje co najwyżej m razy. Jest
to rozszerzenie GNU.
- {n,m}
- Poprzedzający element pasuje co najmniej n razy, ale nie
więcej niż m razy.
Dwa wyrażenia regularne można ze sobą
złączyć; do wynikowego wyrażenia regularnego
pasuje każdy łańcuch utworzony przez
złączenie dwóch podłańcuchów,
które odpowiednio pasują do złączonych
wyrażeń.
Dwa wyrażenia regularne można
połączyć operatorem wrostkowym |; do wynikowego
wyrażenia regularnego pasuje dowolny łańcuch
pasujące do jednego bądź do drugiego z
podwyrażeń.
Powtarzanie ma priorytet na sumowaniem, które z kolei ma
priorytet nad alternatywą. Całe wyrażenie regularne
można ująć w nawiasy, celem unieważnienia
reguł priorytetowych. W ten sposób zostanie utworzone
podwyrażenie.
Odwołanie zwrotne \n, gdzie n jest
cyfrą pasującą do podłańcucha
dopasowanego poprzednio przez n-te podwyrażenie
wyrażenia regularnego, ujęte w nawiasy.
W podstawowych wyrażeniach regularnych metaznaki ?,
+, {, |, ( i ) tracą swoje
szczególne znaczenie; zamiast nich należy używać
wersji z odwrotnym ukośnikiem: \?, \+, \{,
\|, \( oraz \).
Tradycyjny egrep nie obsługuje metaznaku {.
Niektóre implementacje udostępniają zamiast niego
\{, więc przenośne skrypty powinny unikać
{ we wzorcach grep -E, a do dopasowania
dosłownego znaku { stosować [{].
GNU grep -E usiłuje obsługiwać
tradycyjny sposób użycia zakładając, że
{ nie posiada specjalnego znaczenia, jeśli byłby on
początkiem nieprawidłowego określenia liczby
powtórzeń. Na przykład polecenie
grep -E '{1' szuka dwuznakowego łańcucha
{1 zamiast zgłaszać błąd składni w
wyrażeniu regularnym. POSIX pozwala na takie zachowanie jako
rozszerzenie standardu, ale przenośne skrypty powinny go
unikać.
Zachowanie grepa można zmienić
poniższymi zmiennymi środowiskowymi.
Ustawienia regionalne (locale) dla kategorii LC_foo
są określane przez sprawdzanie trzech zmiennych
środowiska, LC_ALL, LC_foo, LANG; w tej
kolejności. Pierwsza z tych zmiennych, która jest ustawiona,
określa locale. Na przykład, jeśli LC_ALL nie
jest ustawiona, ale LC_MESSAGES jest ustawiona na pt_BR, to
dla kategorii LC_MESSAGES używane są ustawienia
brazylijskiej odmiany portugalskiego. Jeśli żadna z
powyższych zmiennych nie jest ustawiona, katalog locale nie jest
zainstalowany, lub grep nie został skompilowany z
obsługą języka narodowego (NLS), to używane
są locale C.
- GREP_OPTIONS
- Ta zmienna określa domyślne opcje, jakie zostaną
umieszczone przed wszystkimi opcjami podanymi wprost. Na przykład,
jeśli GREP_OPTIONS jest ustawione na
'--binary-files=without-match --directories=skip', to grep
zachowa się tak, jakby podano dwie opcje
--binary-files=without-match i --directories=skip, przed
ewentualnymi jawnymi opcjami. Określenia opcji oddziela się
białymi znakami. Odwrotny ukośnik cytuje następny
znak, zatem można go wykorzystać do podania opcji
zawierającej biały znak lub odwrotny ukośnik.
- GREP_COLOR
- Ta zmienna określa kolor używany do podświetlenia
dopasowanego (niepustego) tekstu. Jest przestarzała, lecz
wciąż obsługiwana; powinno się obecnie
używać GREP_COLORS. Możliwości
mt, ms i mc zmiennej GREP_COLORS mają
nad nią priorytet. Zmienna może określać
jedynie kolor używany do podświetlania pasującego,
niepustego tekstu w pasującym wierszu (wybranym, jeśli nie
podano opcji -v albo wierszu kontekstu jeśli ją
wpisano). Domyślnym ustawieniem jest 01;31, czyli
pogrubiony, czerwony tekst na domyślnym tle terminala.
- GREP_COLORS
- Określa kolory i inne atrybuty użyte do podświetlania
różnych części wyniku. Jej
wartością jest lista możliwości, oddzielonych
dwukropkami, która domyślnie wygląda
następująco:
ms=01;31:mc=01;31:sl=:cx=:fn=35:ln=32:bn=32:se=36, z
pominiętymi wartościami logicznymi rv i ne
(tzn. ustawionymi na fałsz). Obsługiwane
możliwości to:
- sl=
- Podciąg SGR dla całego wybranego wiersza (tzn.
pasującego, jeśli nie podano opcji -v lub
niepasującego w przeciwnym wypadku). Jeśli jednak
wartość logiczna rv i opcja wiersza poleceń
-v zostały podane, to będzie on dotyczył w
zamian kontekstu pasujących wierszy. Domyślnie jest pusta
(tzn. ustawiona jest domyślna para kolorów terminala).
- cx=
- Podciąg SGR dla wszystkich wierszy kontekstu (tzn.
niepasujących wierszy, jeśli nie podano opcji -v lub
pasujących w przeciwnym wypadku). Jeśli jednak
wartość logiczna rv i opcja wiersza poleceń
-v zostały podane, to będzie on dotyczył w
zamian wybranych, niepasujących wierszy. Domyślnie jest
pusta (tzn. ustawiona jest domyślna para kolorów
terminala).
- rv
- Wartość logiczna, która odwraca znaczenie
możliwości sl= i cx=, kiedy podano
opcję wiersza poleceń -v. Domyślnie jest
ustawiona na fałsz (tzn. możliwość jest
pominięta).
- mt=01;31
- Podciąg SGR do pasującego, niepustego tekstu w dowolnym
pasującym wierszu (tzn. wybranego wiersza, jeśli nie podano
opcji wiersza poleceń -v lub wiersza kontekstu w przeciwnym
wypadku). Ustawienie go jest odpowiednikiem podania ms= i
mc= z tą samą wartością.
Domyślnie jest to czerwony, pogrubiony tekst na aktualnym tle
wiersza.
- ms=01;31
- Podciąg SGR do pasującego, niepustego tekstu w wybranym
wierszu (jest używana tylko jeśli nie podano opcji wiersza
poleceń -v). Efekt możliwości sl= (lub
cx= w przypadku rv) pozostaje aktywny. Domyślnie jest
to czerwony, pogrubiony tekst na aktualnym tle wiersza.
- mc=01;31
- Podciąg SGR do pasującego, niepustego tekstu w wierszu
kontekstu (jest używana tylko jeśli podano opcję
wiersza poleceń -v). Efekt możliwości
cx= (lub sl= w przypadku rv) pozostaje aktywny.
Domyślnie jest to czerwony, pogrubiony tekst na aktualnym tle
wiersza.
- fn=35
- Podciąg SGR do nazw plików poprzedzających wszystkie
wiersze zawartości. Domyślnie jest to purpurowy tekst na
domyślnym tle terminala.
- ln=32
- Podciąg SGR do numerów wierszy poprzedzających
wszystkie wiersze zawartości. Domyślnie, jest to zielony
tekst na domyślnym tle terminala.
- bn=32
- Podciąg SGR do offsetu bajtowego poprzedzającego wszystkie
wiersze zawartości. Domyślnie, jest to zielony tekst na
domyślnym tle terminala.
- se=36
- Podciąg SGR do separatorów wstawianych pomiędzy
wybranymi polami wiersza (:), pomiędzy polami wierszy
kontekstu (- i pomiędzy grupami przyległych wierszy,
jeśli wybrano niezerowy kontekst (--). Domyślnie jest
to cyjanowy tekst na domyślnym tle terminala.
- ne
- Wartość logiczna, która zapobiega czyszczeniu
końca wiersza przy użyciu sekwencji Erase in Line (EL) to
Right (\33[K) za każdym razem, gdy kończy ko
pokolorowany wpis. Jest to wymagane na terminalach, które nie
obsługują EL. Wartość jednak potrzebna na
terminalach, dla których możliwość logiczna
back_color_erase (bce) nie ma zastosowania, gdy wybrane
kolory podświetlenia nie zmieniają tła, gdy EL jest
zbyt wolne bądź powoduje znaczne migotanie. Domyślnym
ustawieniem jest fałsz (tzn. możliwość jest
pominięta).
Proszę zauważyć, że wartości
logiczne nie posiadają części "=...".
Są one domyślne pominięte (tzn. fałszywe) i
stają się prawdziwe, jeśli zostaną podane.
Proszę zapoznać się z rozdziałem
Select Graphic Rendition (SGR) w dokumentacji używanego terminala
tekstowego, aby dowiedzieć się jakie są dozwolone
wartości oraz poznać ich znaczenie. Te wartości
podciągów są liczbami całkowitymi w systemie
dziesiętnych i mogą być łączone
średnikami. Program grep zajmuje się
łączeniem rezultatu w kompletną sekwencję SGR
(\33[...m). Najczęściej używane
wartości to: 1 - pogrubienie, 4 - podkreślenie,
5 - miganie, 7 - odwrócenie kolorów, 39 -
domyślny kolor tła, od 30 do 37 - kolory tekstu,
od 90 do 97 - kolory tekstu w trybie 16 kolorów, od
38;5;0 do 38;5;255 - kolory tekstu w trybie 88 i 256
kolorów, 49 - domyślny kolor tła, od 40
do 47 kolory tła, od 100 do 107 - kolory
tła w trybie 16 kolorów i od 48;5;0 do 48;5;255
- kolory tła w trybie 88 i 256 kolorów.
- LC_ALL,
LC_COLLATE, LANG
- Zmienne określające ustawienia regionalne dla kategorii
LC_COLLATE, która wyznacza kolejność
sortowania używaną do interpretowania wyrażeń
zakresowych, takich jak [a-z].
- LC_ALL,
LC_CTYPE, LANG
- Zmienne określające ustawienia regionalne dla kategorii
LC_CTYPE, która wyznacza typ znaków np. które
znaki są białymi znakami.
- LC_ALL,
LC_MESSAGES, LANG
- Zmienne określające ustawienia regionalne dla kategorii
LC_MESSAGES, która wyznacza język, używany
przez grepa do wyświetlania komunikatów.
Domyślne locale C używają wiadomości w
amerykańskiej odmianie angielskiego.
- POSIXLY_CORRECT
- Jeśli jest ustawiona, to grep zachowuje się zgodnie z
wymaganiami normy POSIX; w przeciwnym razie grep działa
bardziej jak inne programy GNU. POSIX żąda, by opcje,
które występują po nazwach plików były
traktowane jak nazwy plików. Domyślnie zaś, opcje
takie są przesuwane na początek listy argumentów i
traktowane jak opcje. Ponadto, POSIX wymaga, by nierozpoznane opcje
były zgłaszane jako "nielegalne"
("illegal"), ale ponieważ tak naprawdę nie
naruszają one prawa, domyślnie zgłaszane są
jako "nieprawidłowe" ("invalid").
POSIXLY_CORRECT wyłącza także
_N_GNU_nonoption_argv_flags_, opisane
poniżej.
- _N_GNU_nonoption_argv_flags_
- N jest tu numerycznym identyfikatorem procesu grepa.
Jeśli i-tym znakiem wartości tej zmiennej
środowiska jest 1, to i-ty argument przekazany do
grepa nie jest uważany za opcję, nawet jeśli
na nią wygląda. Powłoka może
umieścić tę zmienną w środowisku dla
każdego polecenia jakie uruchamia, podając, które
argumenty są wynikiem rozwinięcia nazw plików i
dlatego nie powinny być traktowane jako opcje. Zachowanie to jest
dostępne tylko z biblioteką GNU C i tylko wtedy, gdy nie
ustawiono POSIXLY_CORRECT.
Status zakończenia wynosi 0 jeśli znaleziono
dopasowania i 1 jeśli nie znaleziono żadnych. W
przypadku wystąpienia błędu, status zakończenia
wynosi 2 (uwaga: kod obsługujący błędy
zgodnie z normą POSIX powinien szukać statusu
wynoszącego 2 lub więcej).
Copyright 1998-2000, 2002, 2005-2014 Free Software Foundation,
Inc.
Jest to wolne oprogramowanie; warunki rozpowszechniania
znajdują się w źródle programu. NIE ma
gwarancji, nawet PRZYDATNOŚCI HANDLOWEJ czy
PRZYDATNOŚCI DO OKREŚLONEGO CELU.
Proszę wysyłać zgłoszenia
błędów na adres <bug-grep@gnu.org>, strona
internetowa odpowiadająca tej grupie dyskusyjnej to
<http://lists.gnu.org/mailman/listinfo/bug-grep>. System
śledzenia błędów Savannah grepa
można znaleźć pod adresem
<http://savannah.gnu.org/bugs/?group=grep>.
Duże liczniki powtórzeń w konstrukcji
{n,m} mogą spowodować,
że grep zużyje mnóstwo pamięci.
Oprócz tego, pewne inne niejasne wyrażenia regularne
wymagają czasu i przestrzeni rosnącej wykładniczo i
mogą spowodować, że grepowi zabraknie
pamięci.
Odwołania zwrotne są bardzo powolne i mogą
wymagać czasu rosnącego wykładnicza.
awk(1), cmp(1), diff(1), find(1),
gzip(1), perl(1), sed(1), sort(1),
xargs(1), zgrep(1), read(2), pcre(3)
pcresyntax(3), pcrepattern(3), terminfo(5),
glob(7), regex(7).
Pełna dokumentacja grepa jest dostępna w
podręczniku TeXinfo, z którym można zapoznać
się pod adresem http://www.gnu.org/software/grep/manual/.
Jeśli programy info i grep są poprawnie
zainstalowane, to polecenie
- info grep
powinno dać dostęp do pełnego
podręcznika.
Niniejsza strona podręcznika jest utrzymywana jedynie
częściowo - pełna dokumentacja jest często
aktualniejsza.
GNU's to nie Unix, ale Unix jest bestią - wszak w liczbie
mnogiej mieni się Unixenem.
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony
podręcznika man są: Gwidon S. Naskrent (PTM)
<naskrent@hoth.amu.edu.pl>, Wojciech Kotwica (PTM)
<wkotwica@post.pl> i Michał Kułach
<michal.kulach@gmail.com>.
Polskie tłumaczenie jest częścią
projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie
błędów na stronie
http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją
2.20 oryginału.