EJECT(1) | Polecenia użytkownika | EJECT(1) |
eject - wysuwanie wyjmowalnego nośnika
eject [opcje] urządzenie|puknt montowania
eject umożliwia programowe wysuwanie nośnika w napędach, które na to pozwalają (zwykle CD-ROM, stacje dyskietek, napędy taśmowe, dyski JAZ i ZIP). Ta komenda może również: kontrolować czytniki CD-ROM wyposażone w zmieniacz płyt, automatycznie wysuwać nośnik (funkcja dostępna tylko w niektórych napędach) oraz zamykać tackę niektórych napędów CD-ROM.
Urządzenie odpowiadające urządzenie lub punkt montowania zostaje wysunięte. Jeśli nazwa nie została podana, domyślna nazwa /dev/cdrom zostaje użyta. Urządzenie może być zaadresowane przez nazwę urządzenia (np. 'sda'), ścieżkę do urządzenia (/dev/sda), UUID=uuid lub LABEL=etykieta.
Istnieją cztery różne metody na wyrzucanie nośnika, przeznaczone do różnego rodzaju urządzeń (CD-ROM, urządzenia SCSI, stacje dyskietek i napędy taśmowe). Domyślnie eject próbuje skorzystać po kolei z wszystkich metod.
Jeśli została podana partycja urządzenia, cały dysk zostaje użyty.
Jeśli urządzenie lub partycją jest obecnie zamontowane, zostaje wymontowane przed wysunięciem. Wysunięcie jest wykonywane na wybranym otwartym urządzeniu blokowym jeśli argumenty --no-unmount lub --force nie zostały podane.
Eject zwraca 0, jeśli operacja się powiodła, lub 1 w przeciwnym przypadku (lub popełniono błąd w składni polecenia)
Eject działa tylko z urządzeniami które obsługują co najmniej jedną z czterech metod wysuwania. W tej grupie zawiera się większość napędów CD-ROM (IDE, SCSI i inne), niektóre napędy taśmowe SCSI, napędy JAZ i ZIP (podłączane do portu równoległego, wersje SCSI i IDE) oraz stacje LS120. Użytkownicy raportowali także powodzenie ze stacjami dyskietek na komputerach Sun SPARC i Apple Macintosh. Jeśli eject nie działa, to jest to najprawdopodobniej ograniczenie sterownika w jądrze systemu, a nie ejecta jako takiego.
Opcje -r, -s, -f i -q pozwalają na wybór metody używanej do wysunięcia nośnika. Można podać więcej niż jedną opcję. Jeśli nie zostanie podana żadna z nich, to eject spróbuje wszystkich czterech (co w większości przypadków daje zadowalające rezultaty).
eject może nie być w stanie wykryć, czy urządzenie jest zamontowane (np. jeśli ma ono kilka nazw). Jeśli nazwa urządzenia jest dowiązaniem symbolicznym, to eject podąży za nim i użyje urządzenia, na które ono wskazuje.
Jeśli eject stwierdzi, że urządzenie może mieć kilka partycji, to spróbuje odmontować wszystkie zamontowane partycje przed wysunięciem (sprawdź również --no-partitions-unmount). Jeśli odmontowanie się nie powiedzie, to program nie będzie próbować wysuwać nośnika.
Można wysuwać płyty audio. Niektóre napędy CD-ROM nie pozwalają na wysunięcie tacki, gdy w napędzie nie ma płyty. Niektóre urządzenia nie obsługują komendy wciągnięcia tacki.
Jeśli uaktywniony został tryb automatycznego wysuwania, to zawsze po wykonaniu tej komendy nastąpi wysunięcie nośnika. Nie wszystkie sterowniki CD-ROM w jądrze Linuksa wspierają ten tryb. Nie ma sposobu na wykrycie, czy tryb automatycznego wysuwania jest aktywny, czy nie.
Do uzyskania dostępu do plików urządzeń potrzebne są odpowiednie uprawnienia. Należy uruchomić ejecta jako root lub ustawić setuid root aby wysuwać niektóre urządzenia (np. SCSI).
Jeff Tranter -
autor orginału.
Karel Zak oraz
Michal Luscon - wersja
util-linux.
Polecenie eject jest częścią pakietu util-linux i jest dostępne z Archiwum jądra Linux.
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Przemek Borys <pborys@dione.ids.pl>, Bartosz Jakubski <B.Jakubski@supernet.com.pl> i Robert Luberda <robert@debian.org>
Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.
Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.
Kwiecień 2012 | Linux |